واژهنامه
رمزارز
۱۴۰۵/۱/۲۷
رمزارز شکلی از پول دیجیتال است که از رمزنگاری برای ایمنسازی تراکنشها و کنترل ایجاد واحدهای جدید استفاده میکند. به جای اینکه توسط دولت یا بانک صادر شود، بیشتر رمزارزها بر روی بلاکچینهای غیرمتمرکز که توسط شبکههای توزیعشده از شرکتکنندگان نگهداری میشوند، اجرا میشوند.
بیتکوین که در سال ۲۰۰۹ راهاندازی شد، اولین رمزارز بود. امروزه هزاران رمزارز وجود دارد که هر کدام اهداف، مکانیزمهای اجماع و موارد استفاده متفاوتی دارند.
ویژگیهای کلیدی
- غیرمتمرکز — هیچ نهاد واحدی شبکه را کنترل نمیکند
- غیرقابل تغییر — تراکنشهای تأیید شده قابل برگشت نیستند
- شفاف — تمام تراکنشها به صورت عمومی قابل مشاهده هستند
- بدون مرز — میتوان آن را بدون واسطه به هر جایی ارسال کرد
- کمیاب — بیشتر رمزارزها دارای عرضه محدود یا قابل پیشبینی هستند
انواع
| نوع | توضیحات | مثالها |
|---|---|---|
| سکههای لایه ۱ | ارز بومی یک بلاکچین | BTC, ETH, LTC, KAS |
| توکنها | ساخته شده بر روی یک بلاکچین موجود | USDT, SHIB |
| استیبلکوینها | متصل به یک ارز فیات | USDT, USDC |
رمزارز و استخراج
رمزارزهای اثبات کار توسط ماینرهایی ایمن میشوند که قدرت محاسباتی را ارائه میدهند و پاداش بلوک دریافت میکنند. این همان روشی است که بیتکوین، لایتکوین، کاسپا و دیگر سکههای قابل استخراج جدید وارد گردش میشوند.
