واژه‌نامه

گس (اتریوم)

۱۴۰۵/۱/۲۷

گس واحدی است که مقدار کار محاسباتی مورد نیاز برای اجرای یک عملیات خاص در شبکه اتریوم را اندازه‌گیری می‌کند. هر تراکنش یا فراخوانی قرارداد هوشمند گس مصرف می‌کند؛ فرستنده هزینه آن گس را به صورت ETH پرداخت می‌کند.

نحوه کارکرد گس

هر عملیات EVM دارای هزینه گس ثابت است (به عنوان مثال، یک انتقال ساده ETH هزینه‌ای برابر با ۲۱,۰۰۰ گس دارد). هزینه کل به صورت زیر محاسبه می‌شود:

هزینه = گس مصرفی × قیمت گس (به gwei)

قیمت گس به gwei — یک میلیاردیم ETH — تعیین می‌شود.

مدل هزینه EIP-1559

پس از EIP-1559 (اوت ۲۰۲۱)، هزینه‌های اتریوم دو بخش دارند:

  • هزینه پایه — توسط شبکه بر اساس تقاضای بلاک تعیین می‌شود؛ سوزانده می‌شود (از عرضه حذف می‌شود)
  • هزینه اولویت (انعام) — توسط کاربر تعیین می‌شود؛ به عنوان انگیزه به اعتبارسنج/ماینر می‌رسد

محدودیت گس در مقابل قیمت گس

  • محدودیت گس — حداکثر گسی که فرستنده مایل به صرف آن در یک تراکنش است؛ گس استفاده نشده بازپرداخت می‌شود
  • قیمت گس — قیمت هر واحد گسی که فرستنده مایل به پرداخت آن است؛ قیمت بالاتر = درج سریع‌تر

ارتباط با ماینرها

قبل از ادغام، ماینرهای اتریوم مستقیماً هزینه‌های اولویت (انعام‌ها) را دریافت می‌کردند. در زنجیره‌های سازگار با EVM که هنوز از PoW استفاده می‌کنند (مانند اتریوم کلاسیک)، هزینه‌های گس همچنان بخشی از درآمد ماینرها است.

همچنین ببینید